غمگین ترین نگاه

فرشته کوچک و زیبای من

berke — Wed, 20 May 2009 10:51:18 GMT

-زنها احمق اند،زن هایی که بچه می خواهند،

آنها احمق اند.

همین که می فهمند حامله اند،بی درنگ دریچه ها را به تمامی می گشایند،دریچه های

عشق،عشق،عشق،

و دیگر آنها را نمی بندند.

آن ها احمقند.

***

تولدت مبارک عزیز دلم...

بچه جون تو چرا اینهمه شیرینی چرا اینهمه خوشگل و ملوسی؟از همه مهمتر چرا بوی تو اینقده قشنگه که منو مست میکنه؟قربون اون چشمای خوشگلت بشم من.

عسلم حیف که زیاد میخوابی و من همش دلم برات تنگ میشه…خیلی دوست دارم جیگرم.

تصمیم گرفتم از همین سال جدید خودمو خیلی زیاد تحویل بگیرم . و یه مدت فقط به خاطر دل خودم زندگی کنم و نه بخاطر حرف و نظر مردم.این هم برا خودم خوبه هم برا دخترم و باباییش.این کار سختیه و تمرین درست حسابی میخواد.

دیگه برم عروسکمو بیدار کنم یه کم برام ناز کنه نازشو بخرم ببینم چی به چیه…

روز مادر رو بطور اختصاصی به مامان خوبم تبریک میگم و از زحمتهای بی دریغ و بی منتش تشکر میکنم .

خدایا بخاطر فرشته کوچولویی که به من دادی شکرت. خودت مواظب همه کوچولوهای دنیا، مخصوصا نی نی من باش...

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

berke — Tue, 23 Sep 2008 14:08:39 GMT

شهادت حضرت علی(ع) تسلیت باد

در شبهای عزیز قدر به یاد هم باشیم.

به همسرم

berke — Wed, 27 Aug 2008 12:28:30 GMT

خسته شدم ، از خودم خسته شدم، از تموم زندگی چرت و بیهوده ام خسته شدم. احتیاج به یه دل تنگی حسابی دارم .

مثل آدمهای مریض که از درد لذت میبرن ، دلم میخواد یه فصل کتک حسابی بخورم بلکه از این حالت شکم سیری در بیام.

میخوام یکی همه این بغض و کینه و نفرت و خستگی من رو جمع کنه تو بازوش و محکم بزنه تو گوشم. اونوقت بشینم با تمام وجودم گریه کنم ، تا همه احساسات بدم ، همه پریشونیام ، همه خوابزدگیهام بریزه بیرون. تا یه چیزی مثل یه گیاه تازه بعد از یه بارون حسابی ، توی دلم جوونه بزنه . تا هرچی متعلق به من بوده، همه افکار مریضم، همه کثافتهام ، حتی اسمم رو برای همیشه دفن کنم و با یه روح جدید ، با یه اسمم جدید از اول متولد بشم و یه زندگی متفاوت اما تازه رو توی خودم شروع کنم.

من به کمک احتیاج دارم. چون مثل جنینی هستم که تو لگن تنگ و تاریک دنیای احمقانه خودم گیر کردم و بند نافم دور گردنم پیچیده و داره خفه ام میکنه.... اگه یه کم دیگه تو این حال بمونم ، میمیرم.میمیرم. میمیرم

من به کمک احتیاج دارم...

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

اگر...

berke — Tue, 12 Aug 2008 12:43:55 GMT

اگر هرگز مرگ خویشاوندی را در جنگ ندیده اید، اگر هرگز برده نبوده اید، بدانید که از 500 میلیون نفر خوشبخت ترید.

اگر خوراکتان را در یخچال نگه میدارید و لباسهایتان را در کمد ، اگر سقفی را بالای سر دارید و جایی برای خوابیدن، از 57 درصد مردم دنیا ثروتمندتر ترید.

اگر امروز که بیدار شدی بیشتر احساس سلامتی کردید تا مریضی، شما خوشبخت تر از یک میلیون نفری هستید که تا آخر این هفته بیشتر زنده نیستند.

اگر هیچ وقت خطر جنگ را تجربه نکردید و تنهایی زندان را حس نکرده اید، در شمار 500 میلیون آدم خوشبخت دنیا هستید.

اگر می توانی در یک جلسه مذهبی شرکت کنید بدون اینکه آزار و اذیت و وحشت از مرگ و دستگیری داشته باشید ، خوشبخت تر از سه میلیون نفر هستید.

اگر در جیب یا کیف خود به اندازهای پول داری که میتوانی گاهی برای خود پول خرج کنی جزو 8 درصد آدمهای پولدار دنیا هستید.

اگر پدر و مادرت زنده هستند و هنوز با هم زندگی می کنند جزو آدمهای خوش شانس هستی!!!

اگر می توانی این مطلب را بخوانی خوشبخت تر از آدمهایی هستی که نمی توانند این مطلب را بخوانند.

پس قدر خودتان را بدانید و حداقل کمی شکر گذار باشید....

منبع : این مطلب رو آبجیم از یه وبلاگی خونده بود و روی کاغذ نوشته بود . متاسفانه چون عنوان وبلاگ رو نمی دونست از ذکر منیع معذور و از خود منبع هم متشکر و شرمنده ایم.

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

دوست

berke — Tue, 29 Jul 2008 12:02:53 GMT

…………….

…………….

اینا اشکهای یه دل گرفته چند روز قبل هست…

دلم یه دوست صمیمی می خواد که خونه شون یه خونه اونورتر از ما ، یا یه خونه ورتر ، یا طبقه بالامون باشه!!! نبود؟

پسر کوچولوی طبقه بالامون صدای دورگه ایی داره که می خوره بچه دبستانی باشه ولی چهار سالشه. چند روز پیش داشتم کتاب می خوندم که دیدم اونم تو بالکن داره ماشین بازی می کنه. اولش دوتا گفت: قام قام . بعدش یک نفس دو ساعت تموم با اون صدای نا فرمش گفت: قااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام (صدای ماشین در میورد) . حالا من دونه دونه موهام رو نکنم چیکار کنم؟

به نظر شما اگه آدم بخواد یه انسان عاقل و بالغ رو، وادار به یه کار مفید و اقتصادی که در توانشم باشه ، بکنه ، طوری که نه به غرور طرف بر بخوره، نه اینکه فک کنه من یه دختر قر قروی، نق نقوی، تو کار مردا دخالت بکن، هستم چیکار باید بکنه؟؟؟

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

به نام پدر

berke — Tue, 15 Jul 2008 18:16:18 GMT

به پدرم که می دانم هیچ گاه اینجا را نمی خواند:

عاشقانه بر دستان پر مهرت بوسه می زنم. روزت مبارک

وقتی میخوام خاطراتتم رو بنویسم یاد این قسمت از کتابی که تازه خوندم میافتم: ( لطفا با صدای خسرو شکیبایی بخونین ! )

" احساسات وقتی نوشته می شوند از وزنشان کاسته می شود. دیگر برای خودمان هم ارزشی ندارند. دروغین و غیر حقیقی می نمایند. قصه گونه و دست نیافتنی...

زندگی جای دیگری جاریست. شاید میان مردم واقعی . کسانی که هنوز انها را نمی شناسی...

احساساتت با نوشته شدن محو می شوند. دلتنگیهایت ارزشی ندارند... "

در مورد وبلاگم بزرگترین اشتباهی که انجام دادم اینکه آدرسش رو به آشناهام و کسایی که منو از نزدیک میشناسن دادم. من هنوز جسارت این همه عریانی رو ندارم . بعضی از اطرافیانم هم ظرفیت اون رو ندارن. برا همین وقتی میخوام از حسای خودم بنویسم نمی تونم. بارها خواستم از این جا کوچ کنم اما نمی تونم ...

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

داستان یک موش

berke — Sun, 06 Jul 2008 13:13:18 GMT

چند ماه قبل یعنی درست فردای سیزده بدر من کلی کار داشتم. اول رفتم از حموم رخت چرکا رو بیارم دیدم کف حموم یه چیزای گردی هست (عین اینکه گلاب به روتون گوسفند اونجا خراب کاری کرده باشه) با کلی تعجب ، مفصل حموم رو شستم و رفتم پی کارم. بعد این که یه تن لباس شستم (البته که جدا کردن لباسا و انداختنشون تو ماشین خودش کار مهمیه) و اشپزخونه رو سابیدم و کلی ظرف و ظروفی که از کابینت بخاطر مهمون بازیای عید اورده بودم بیرون رو تا سال بعد گذاشتم سر جاش. باز میخواستم برم از حموم نمی دونم چی بیارم که چشم هیچ بنی بشری نبینه. دیدم اون چیزی رو که نباید میدیدم.

یه موش گنده ،سیاه، کثیف که موهاش از خیسی به هم چسبیده بود با یه دم قرمز کچل بلند توی حموم بود. به جون خودم اندازه یه گربه سوتغذیه ای بود. تا چشمم بهش افتاد یه جیغ کشیدم.

دو سه قدم ور داشت با یه دورخیز پرید تو لوله فاضلاب و در رفت. نمیدونم با اون هیکل چطوری از اون تو رد شد . منم با اینکه نازک نارنجی نیستم، شوکه شده بودم. در حموم رو بستم و فرار کردم تو خونه.

یک ربعی که با رنگ عین گچ وشوک زده ایساده بودم رو مبل و گوشه موشه های خونه رو نیگا میکردم. بعد انگار یکی یه چک زده باشه بهم شروع کردم به گریه که حالا تنهایی تو خونه ای که موش داره باید چیکار کنم و اصلا چطوری از رو مبل بیام پایین.

فکرم هم تو اون لحظه به هیچی قد نمیداد که لااقل همسایمون رو صدا کنم. خلاصه به خودم قوت قلب دادم و از همون روی مبلا رفتم به طرف تلفن و زنگ زدم به بابای بچه ها.

تا گوشی رو ورداشت باز پقی زدم زیر گریه و ما وقع رو براش تعریف کردم . اونم چون از حرفام چیزی سر در نمی اورد اولش نگران شده بود.

بعد یه چیزایی دستگیرش شد حالا اون از اون طرف هی میخندید که دیگه چرا گریه می کنی؟ منم از این طرف هی گریه می کردم که حالا چه گلی به سرم بگیرم.

خلاصه گفت برم خونه مامانم اینا تا عصری خودش بیاد.

به سرعت نور خودم رو با چشمای باد کرده و دماغ قرمز رسوندم خونه مامانم اینا. بازبا گریه جریان رو تعریف کردم. اونا هم کلی دلداریم دادن . و گفتن که ترس نداره و این حرفا و فقط باید مواظب باشی تو خونه نیاد و که اگه بیاد همه چی رو می جوه و از این حرفا..

بابام که میگفت ازم نا امید شده . و بیشتر از اینا ازم انتظار داشته .

بابای بچه ها هم که گریه من کلی باعث تفریح و خنده شده واسش.

خلاصه که چند رو اول به هویج و پفک مرگ موش زدیم گذاشتیم رو شیشه تخت و یه جور چسب ریختیم رو شیشه که اگه اومد پفک ها رو بخوره بچسبه به شیشه.

که دیدیم اومده هم هویج و پفک رو خورده هم موهای بدنش چسبیده به چسب ولی اینقدر جون سخته که نه مسموم شده و نه گیر افتاده . بلا خره آقامون اعتراف کردن که حق داشتی بترسی موشه بزرگیه.

حالا هم همه کف شو ها رو تو حیاط و حموم و غیره رو با پیچ محکم پرچ کردیم که نتونه بیاد بیرون. گاهی وقتا صداشو می شنوم که با دندوناش داره پیچ رو میجوه و نمیتونه.

من قبل از دیدن موش یه بار زیر آفتاب بهاری نشسته بودم تو حیاط داشتم کتاب میخوندم و لذت می بردم که یهو احساس کردم اون توری کف شو حیاط تکون خورد. انگار که از زیرش یه چیزی رد بشه. از اون موقع هی به شوهرم میگفتم یه چیزی تو لوله ها هست ولی اون باور نمیکرد.

الان بازم میترسم ولی بهش عادت کردم.

تو این خونه جدیدمون با یه درخت البالو، چند بوته رز، دو تا یاکریم، دو سه تا گربه روی دیوار (که خیلی بی غیرت هستن و از پس موشه تا حالا بر نیومدن)، دو نوع مورچه که لشکرین برا خودشون (البته تو حیاط تشریف دارن) داریم . یه خانواده بزرگ رو تشکیل دادیم که با صلح و صفا داریم زندگی مکنیم.

بعد از دیدن موشه سیل راه حلهای مبارزه با موشه که از طرف اطرافیان و فک و فامیل به سمتمون سرا زیر شده. وما کلی در امر موش بینی و موش گیری کارازموده شدیم و مشعوف میشیم به هر کسی که لازم داره مشاوره بدیم.

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

berke — Tue, 17 Jun 2008 13:29:18 GMT

" دوستت دارم " را

من دلاویزترین شعر جهان یافته ام

این گل سرخ من است

دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه

به خلق

که بری خانه دشمن

که فشانی بر دوست

راز خوشبختی هر کس به پراکندن اوست...

(لئو بوسکالیا)

شیوا جان که کامنت گذاشته بودی می تونی درباره انگیزه یه چیزی برام ایمیل کنی؟

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

berke — Tue, 27 May 2008 19:42:18 GMT

... هرگز نمی توان با افراد کوچک کارهای بزرگ انجام داد ...

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!

زلزله!!!!!!!!!!!

berke — Wed, 12 Dec 2007 16:11:18 GMT

ای بابا پس ما هم رو گسل بودیم و خبر نداشتیم. هفته قبل چند تا زلزله داشتیم خدا رو شکر اون شب خونه مامانم اینا بودم . کنار بابام نشسته بودم و از رو دفتر جوکی که آبجیم جمع آوریش کرده جوکهای عهد بوق ولی انصافا بامزه (البته برا من که ترک دیوارم یه جورایی جوکه ) رو برا بابا تعریف میکردم و هر و کر میخندیدم که یه هو یه صدای وحشتناک بلند شد انگار که یه تریلی از تو کوچه رد بشه بعد که خونه شروع به لرزه کرد یهو دیدم آبجیم دوید به طرف حیات و جیغ میزد که پاشین بیایین بیرون اون تو نمونین رنگشم از شدت ترس کبود شده بود و گریه میکرد همه دویدن بیرون منم تاچشم بهش اوفتاد دویدم بطرف آشپزخونه و براش آب و نمک آوردم که نترسه که زلزله اولی تموم شد. رفتیم وایسادیم تو کوچه دیدیم ای دل غافل تو کوچه جای سوزن انداختن نیست. همه وحشت کرده بودن. خواهرم از ترس تو خونه نمیومد منم چند دقیقه وایسادم یه کم حساب کتاب کردم دیدم آدم از زلزله بمیره بهتره از اینه که شخته دن گوریا ... برگشتم تو خونه... اوضاع آرومتر که شد ابجیم هم اومد تو خونه طفلک هنوز خودشو پیدا نکرده بود که زلزله دومیه (که قویتر هم بود) هم اومد و نمیدونم اون 7-8 تا پله رو چطوری با اون سرعت رفت پایین تو حیات . اینبار دیگه بیشتر ترسیده بود من دیگه وقت نشد برم از تو آشپزخونه براش آب بیارم دستامو کاسه کردم از شیر حیاط پر کردم و مجبورش کردم بخوره ...بازم پردیم تو کوچه .این همسایهمون هم به همه مومیا (یه چیز زرد مثل موم خشکه که اگه کسی یهو ترسیده باشه بهش میدن که دلش قرص شه) یه زلزله هم فرداش اومد که باز هم ابجیم ترسید دوید بیرون بازم من براش آب بردم و بازم همسایمون مومیا داد. خلاصه که از بس مومیا خوردم قصی القلب شدم دیگه. ولی راستش تو هیچ کدومشون من نترسیدم بنظرم هیجان انگیز هم بود ولی از عکس العملای مردم ترسیده بودم . خدا رو شکر که خونه خودمون نبودم وگرنه شاید الان دو طبقه اوار شده بود رو سرمون. آخه این خونمون رو صابخونه با تف چسبونده بهم شده خونه وگرنه،خونه که نساخته که. دو شبه که خیلی از مردم تو این سرما تو ماشین و چادر میخوابن!!

- شوهر همسایمون آرایشگاه داره واسه همین شبا خیلی دیر میاد خونه، بعد زلزله زنگ زده بود به زنش که ببینه نترسیده باشن میگفت نصف صورت مشتریش رو تراشیده زلزله که اومده مرده پاشده با همون نصفه صورت در رفته!!

-همین همسایمون خونشون قدیمیه از ترس نمی رفت تو میگفت خونه شما که تیر آهنیه امن تره!!! من از حرفش تعجب کردم. والا من ترجیح میدم یه چوب پوسیده بیافته رو سرم چون فوقش یه تاول میزنه اما اگه یه تیر آهن بیافته حتما ساب کورتیکال مغز رو میاره تو دهن آدم !!!

- راستش من از این زلزله ها نترسیدم یعنی اونچنان هم تکونم نداد واسه همینم هی به همه مخصوصا خواهرشوهرم می گفتم الکی چرا شلوغش میکنین .شبش که خونه مادر شوهراینا بودیم پشت کامپیوترشون نشسته بودم داشتم یه برنامه حسابداری نصب میکردم که یهو برق رفت منم عین جن زده ها با جیغ پا شدم به فرار که صندلی کامپیوتر افتاد و در رو چنان محکم کوبید که همه ریختن تو اتاق حالا من هی میخواستم در رو باز کنم صندلی نمیذاشت منم از وحشت داد و بیداد میکردم . همه دستپاچه شده بودن.خلاصه که گند زدم به همه اون گپی هایی که اومده بودم . ولی اصلا دست خودم نیست از تاریکی عین چی میترسم.

-خانومهای همسایه چند روز بعد از زلزله ها جمع شده بودم آش زلزله پخته بودن!!! جل الخالق!!!

- بابا اخه خدا بخواد جون آدم رو بگیره مگه میشه از دستش فرار کرد؟تو زلزله هم باید خودمون رو بسپریم دست خودش و شجاع باشیم .

-این بچه همسایه بالایی خیلی سر و صدا میکنه منم که آخر اعصاب. حیف که تازه اومدن (همسایه قبلیمون خونه خرید رفت) و هنوز آشنا نشدیم . می خوام یه جوری بچه رو بترسونمش که جین دمیردن گورخان کیمین از من بترسه .

- کسی دارویی چیزی واسه الزایمر سراغ نداره؟ واقعا حافظم از کار افتاده یعنی از عهد بوق (3-4 سالگیم) همه خاطرات با جزئیاتش یادمه ها ولی حافظه موقت ندارم .ظهر رفتم دیدم برنج رو گاز شدیدا سوخته منم چن تا فحش به خودم دادم و زیرشو کم کردم و برا خودم غذا کشیدم رفتم خوردم یه چرت زدم یه کمی فیلم دیدم بعد دو ساعت که رفتم تو آشپزخونه دیدم همه جا مه شده رفتم دیدم یادم رفته زیر گاز رو خاموش کنم کل قابلمه جزغاله شده . چند روز پیشم عصری سماور رو روشن کردم دیدم آبش کمه دیگه آبم نریختم که زود جوش بیاد و چایی بخوریم . دیگه هیچی دیگه شام خوردیم میوه خوردیم کلی فیلم دیدیم خوابیدیم . صبح ساعت ده که بیدار شدم حس کردم یه بویه ذوب فلز میاد رفتم تو آشپزخونه دیدم سماور از دیروز عصر با اون اب کم روشن مونده ...ولی هرچی بود سماوره امتحانشو خوب پس داد الان که داره مثل ساعت کار میکنه واقعا معجزه بود که ذوب نشده... خونه رو به آتیش نکشم خوبه...میگن پنیر زیاد بخوری حافظه از بین میره درسته؟ خلاصه که شدیدا به کمک نیاز دارم...

- قابل توجه همکلاسیهای محترم آقای عبدی مغز مبارکشون رو فراری دادن رفتن هندوستان واسه ادامه تحصیل (با زنش). تصور کنین!!! کیومرث رو سقف یه قطار بین اونهمه جمعیت نشسته ..شایدم الان این هندیا دارن می پرستنش!!!!

- راستش تنبلیم میومد بیام آپ کنم ولی اینقد که شرمنده این شیوا خانوم که کامنت گذاشته شدم گفتم بیام خاطره نویسی کنم .

فقط يك روز

در خيابان لبخند بزن!

شايد كسي ، در انتظار

معجزه اي از جانب خدا باشد!!!